Υπηρεσίες

Φλεβολογία

Κιρσοί κάτω άκρων - Φλεβική Ανεπάρκεια

Οι φλέβες είναι τα αγγεία, τα οποία επιστρέφουν το οξυγονωμένο αίμα από τα κάτω άκρα στη καρδιά. Όταν τα τοιχώματα των φλεβών χαλαρώνουν, τότε αυτές διογκώνονται, αποκτούν ελικώσεις, και ονομάζονται κιρσοί. Το φαινόμενο των κιρσών εμφανίζεται περισσότερο στα κάτω άκρα, γι’ αυτό και χρειάζεται θεραπεία. Το ενδοφλέβιο laser είναι ιδανικό για τη θεραπεία της μείζονος και της ελάσσονος φλέβας, καθώς και των διατιτρωσών. Μπορούν να θεραπευτούν ταυτόχρονα και τα δύο κάτω άκρα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας γίνεται αφαίρεση των κιρσοειδών κλάδων των σαφηνών φλεβών (μείζονος και ελάσσονος) με μικροχειρουργική τεχνική, χωρίς τομές διαμέσου πολύ μικρών οπών.

Ευρυαγγείες

Οι ευρυαγγείες είναι μικρές γενικά φλέβες οι οποίες εμφανίζονται σε διάφορα σημεία των σκελών και κυρίως στο γυναικείο φύλο. Τα σημεία αυτά είναι στην έσω και έξω επιφάνεια των μηρών και στην έξω επιφάνεια των κνημών.

Φυσικά οι ευρυαγγείες εμφανίζονται και στο πρόσωπο ανδρών και γυναικών, κυρίως στη μύτη και περίξ αυτής, είναι τριχοειδείς κόκκινου χρώματος. Στα κάτω άκρα εμφανίζονται με χρώμα κόκκινο αλλά και σκούρο μπλέ, έτσι ώστε να τις χαρακτηρίζουμε με διάφορα ονόματα όπως: τριχοειδείς, αραχνοειδείς, θυσανοειδείς κλπ. Οι ευρυαγγείες έχουν πολυπαραγοντική αιτία.

Αλήθεια για ποιο λόγο εμφανίζονται τόσο έντονα στις γυναίκες;

Γιατί κάποιες ασθενείς δεν μπορούν ν’ απαλλαγούν από αυτές;

1. Η καθιστική ζωή, η παρατεταμένη ορθοστασία, η κληρονομικότητα και η εγκυμοσύνη αποτελούν τις πιο γνωστές αιτίες. Υπάρχουν όμως και άλλες λιγότερο γνωστές αλλά σημαντικές όπως:
2. Η αυξημένη ευαισθησία των υποδοχέων του δέρματος στις γυναικείες ορμόνες, τα οιστρογόνα. Γι’ αυτό βλέπουμε να διογκώνονται οι ευρυαγγείες σε ορμονικές διαταραχές, σε γυναικολογικά προβλήματα, σε χρήση ορμονών-αντισυλληπτικών.

Φυσικά το καλοκαίρι με την ζέστη και την έκθεση στον ήλιο οι ευρυαγγείες γίνονται εντονότερες. Ποιο σπάνιες αιτίες είναι οι μικροτραυματισμοί των κάτω άκρων, η κακή διατροφή και η χρήση διάφορων μηχανημάτων σε ινστιτούτα αδυνατίσματος (για κυτταρίτιδα, σύσφιξη κλπ.).

Στα σημεία που τραυματίζεται κανείς δημιουργείται μικροαγγειογένεση και ευρυαγγείες εκεί που δεν υπήρχαν. Αυτό είναι ένα γεγονός που το αναφέρουν αρκετές γυναίκες. Όταν οι ευρυαγγείες συρρέουν κατά πολλές μπορεί να δημιουργήσουν και πόνο ή αίσθημα βάρους, γιατί συνδέονται με το κεντρικό επιπολής δίκτυο μέσω μεγαλύτερων φλεβών όπου και τροφοδοτούνται.

Η θεραπεία τους γίνεται στο ιατρείο και χρειάζεται κατά μέσο όρο 5-8 συνεδρίες, αναλόγως της βαρύτητας και της έκτασης των ευρυαγγειών. Πρέπει ο αγγειοχειρουργός να είναι γνώστης όλων των μεθόδων για να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Οι συνεδρίες γίνονται συνήθως μία φορά την εβδομάδα, αποφεύγουμε τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο λόγω της ζέστης. Η θεραπεία χρειάζεται υπομονή από γιατρό και ασθενή και τα καλύτερα αποτελέσματα φαίνονται μετά από 1-2 μήνες αναλόγως με την επιδερμίδα. Μετά χρειάζεται να γίνεται μια παρακολούθηση και «συντήρηση» κάθε 4-5 χρόνια με 1-2 συνεδρίες για να διατηρείται έτσι το καλό αποτέλεσμα, γιατί μην ξεχνάμε ότι το σώμα δεν θα σταματήσει να παράγει ευρυαγγείες καθώς είναι πολυπαραγοντική η αιτία τους. Πολύ σημαντικό είναι ότι τα πόδια ανακουφίζονται και δεν είναι βαριά όπως πρίν, μετά από μια τέτοια θεραπεία. Γι’ αυτό η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι πρωταρχικής σημασίας.

Vein Sclerotherapy

Περιγραφή

Η δυνατότητα αντιμετώπιση της σαφηνούς φλέβας με μία επίσκεψη, το χαμηλό κόστος, χωρίς αναισθησία και χωρίς νοσηλεία ανώδυνα έχει αλλάξει ριζικά τις προοπτικές για την θεραπεία της φλεβίτιδας.

Ο σκληρυντικός αφρός μπορεί να χρησιμοποιηθεί γα όλους τους τύπους των κιρσών. Στην μείζονα και ελάσσονα σαφηνή, στις ευρυαγγείες, στις δυσπλασίες αγγείων στην κιρσοκήλη και σε πολλά άλλα. Ανακεφαλαιώνοντας μπορούμε να πούμε ότι η θεραπεία της φλεβικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων αλλάζει.

Θυρεοειδής

Βρογχοκήλη

Ενδείξεις: Μεγάλη βρογχοκήλη, που δε θεραπεύεται με φάρμακα και προκαλεί πιεστικά φαινόμενα στο λαιμό - όπως δύσπνοια - ή ενοχλεί αισθητικά τον ασθενή. Βρογχοκήλη με πολλούς όζους (πολυοζώδης βρογχοκήλη) που δε θεραπεύτεαι με φάρμακα. Τοξική βρογχοκήλη, που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, και γίνεται επικίνδυνη για τον άρρωστο. Τοξικός όζος ή όζος που μεγαλώνει γρήγορα, παρά την αγωγή ή όταν έχουμε την υποψία κακοήθειας.

Συνήθως αφαιρείται ολόκληρος ο αδένας (ολική θυρεοειδεκτομή), εκτός σπανίων περιπτώσεων όπου αφαιρείται μέρος του αδένα (μερική θυροειδεκτομή ή λοβεκτομή). Η διατήρηση των λαρυγγικών νεύρων (υπεύθυνων για τη φωνή) επιτυγχάνεται με τη χρήση εξειδικευμένου εργαλείου (νευροδιεγέρτη). Γίνεται πλαστική του δέρματος και ο ασθενής εξέρχεται από το νοσοκομείο την επόμενη ημέρα.

Σε περίπτωση ολικής θυρεοειδεκτομής, ο ασθενής λαμβάνει μόνιμα θυρεοειδική ορμόνη, προς αποφυγή υποθυρεοειδισμού

Σκωληκοειδής απόφυση

Σκωληκοειδίτιδα

Προκαλείται από απόφραξη του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης. Επιπλοκές: Ρήξη, έξοδος κοπράνων στην κοιλιά, περιτονίτιδα. Θεραπεία: Λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή.

Οξεία σκωληκοειδίτιδα

Προκαλείται από απόφραξη του αυλού της σκωληκοειδούς απόφυσης.
Επιπλοκές: Ρήξη, έξοδος κοπράνων στην κοιλιά, περιτονίτιδα..
Θεραπεία: Σκωληκοειδεκτομή

Λαπαροσκοπική Χειρουργική

Περιγραφή

Η επέμβαση πραγματοποιείται μέσα από μικρές τομές και τα εσωτερικά όργανα του ασθενούς απεικονίζονται υπό μεγέθυνση, σε μια οθόνη.

  • Πλεονεκτήματα:
  • • Ελάχιστο χειρουργικό τραύμα
  • • Καλύτερη εικόνα: Μεγέθυνση (10-15 φορές), φωτισμός
  • • Ελάχιστη απώλεια αίματος
  • • Ελάχιστος πόνος
  • • Λιγότερες συμφύσεις
  • • Λιγότερες επιπλοκές
  • • Ταχεία ανάρρωση
  • • Ταχεία έξοδος από το νοσοκομείο
  • • Ταχεία επάνοδος στην εργασία
  • • Μικρότερο κόστος
Επεμβάσεις
  • «Χολή»: Χολοκυστεκτομή και διεγχειρητική χολαγγειογραφία
  • Σκωληκοειδεκτομή
  • Αντιμετώπιση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης με ή χωρίς διαφραγματοκήλη
  • Καρδιομυοτομή για αχαλασία του οισοφάγου
  • Κολεκτομή για καλοήθεις παθήσεις (εκκολπωμάτωση, πολύποδες, ελκώδης κολίτιδα) ή για καρκίνο του παχέος εντέρου
  • Αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων (κύστες ωοθηκών, ινομυώματα μήτρας, εξωμήτριος κύηση)
  • Ογκολογική χειρουργική για βιοψία ή σταδιοποίηση
  • Οξεία κοιλία (περιτονίτιδα): διερεύνηση - αντιμετώπιση του κοιλιακού πόνου
  • Ηπατεκτομή
  • Επινεφριδεκτομή
  • Σπληνεκτομή
  • Μαστός

    Καρκίνος

    Προεγχειρητική βιοψία ύποπτων αλλοιώσεων.

    Νεοπλάσματα που διαγνώστηκαν πρώιμα στα πλαίσια προληπτικού ελέγχου, σπάνια απαιτούν την αφαίρεση όλου του μαστού. Αντίθετα, όγκοι που αναγνωρίστηκαν καθυστερημένα, αρκετά συχνά οδηγούν σε ολική μαστεκτομή. Σε αυτήν την περίπτωση εφαρμόζονται εξειδικευμένες τεχνικές πλαστικής χειρουργικής που μπορούν να καλύψουν τόσο το έλλειμμα του όγκου, όσο και αυτό του δέρματος, δημιουργώντας ένα νέο μαστό. Ογκοπλαστικές για ασφαλή εξαίρεση του καρκίνου από ογκολογικής απόψεως και σύγχρονη επίτευξη καλού αισθητικού αποτελέσματος.

    Λεμφαδενικός καθαρισμός για την επίτευξη τελικά μιας ριζικής επέμβασης, γεγονός που μειώνει δραματικά τα ποσοστά της υποτροπής της νόσου, ενώ αυξάνει εντυπωσιακά την επιβίωση των ασθενών.

    Τεχνική λεμφαδένα φρουρού σε καρκίνο. Σε πρώιμα νεοπλάσματα του μαστού μπορεί να εφαρμοστεί η τεχνική του “Λεμφαδένα Φρουρού”, δηλαδή η ανίχνευση του πρώτου λεμφαδένα που αποχετεύει τον όγκο. Εφόσον αυτός δεν έχει μετάσταση, μπορεί να παραληφθεί ο ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός της μασχάλης, απλοποιώντας κατά πολύ την επέμβαση.

    Σύγχρονη ή απώτερη αποκατάσταση όταν η μαστεκτομή είναι απαραίτητη σε συνεργασία με πλαστικούς χειρουργούς εξειδικευμένους στον καρκίνο του μαστού.

    Λήψη εξατομικευμένων προεγχειρητικών και μετεγχειρητικών θεραπευτικών αποφάσεων (tailored therapy) σε συνεργασία με όλους τους ειδικούς μετά από διεπιστημονικό ογκολογικό συμβούλιο (IDC- Interdisciplinary Conference). Μετεγχειρητική και απώτερη παρακολούθηση (follow-up) στον καρκίνο του μαστού σε συνεργασία με ειδικούς ογκολόγους.

    Συνεργασία με Ομάδες και Συλλόγους Υποστήριξης Ασθενών με Καρκίνο του Μαστού.

    Κύστη του μαστού

    Αναρρόφηση με βελόνη. Αν το υγρό είναι αιμορραγικό ή παραμένει ψηλαφητή μάζα μετά την εκκένωση, εκτελείται ανοιχτή βιοψία. Αν υπάρξει υποτροπή, εκτελείται δεύτερη αναρρόφηση. Σε επανάληψη υποτροπής συνήθως απαιτείται ανοιχτή βιοψία

    Ιναδένωμα

    Στερεό, κινητό, καλά περιγεγραμμένο, στρογγυλό ογκίδιο στο μαστό. Καλοήθης όγκος, ο πιο συχνός όγκος σε γυναίκες 30 ετών. Εγχειρητική εκτομή σε μεγάλες ή αυξανόμενες μάζες. Στα μικρά ινοαδενώματα μπορεί να γίνεται στενή παρακολούθηση.

    Μαστίτιδα/Απόστημα

    Αντιβιοτικά. Παροχέτευση με βελόνη ή ανοιχτή με διάνοιξη και λήψη υλικού για καλλιέργεια. Εκτομή των πάσχοντων πόρων σε υποτροπή. Αντλία μαστού σε περίπτωση θηλασμού.

    Γυναικομαστία

    Διακοπή ή αλλαγή τυχόν υπεύθυνης φαρμακευτικής αγωγής. Αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, αν υπάρχει ορμονική διαταραχή. Εκτέλεση βιοψίας ή υποδόριας μαστεκτομής (χωρίς αφαίρεση της θηλής), αν δεν ανταποκρίνεται στη συντηρητική αγωγή και την πάροδο του χρόνου.

    Καρκίνος

    Η θεραπεία είναι χειρουργική με ολική ή υφολική γαστρεκτομή. Η επέμβαση μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά και κυρίως με ανοιχτή μέθοδο, γιατί η τελευταία προσφέρει πιο εκτεταμένο ογκολογικό χειρουργικό καθαρισμό.

    Πρωκτός

    Αιμορροΐδες

    Αιμορροϊδοπάθεια εμφανίζεται όταν οι αιμορροΐδες διογκωθούν και οι ιστοί που τις συγκρατούν στη θέση τους χαλαρώσουν, με αποτέλεσμα αυτές να προβάλλουν έξω από τον πρωκτικό δακτύλιο. Συμπτώματα:
    • Διόγκωση στην περιοχή του πρωκτού
    • Πόνος - Τοπικός ερεθισμός
    • Αιμορραγία
    • Έκκριση βλέννης
    • Κνησμός (φαγούρα)
    • Αίσθημα ατελούς αφόδευσης
    • Οποιοδήποτε ενόχλημα στην περιοχή του πρωκτού πρέπει να εκτιμάται άμεσα από ειδικό ιατρό.

    Χειρουργική αντιμετώπιση
    • Τεχνική He.L.P.: αποτελεί τεχνική που εφαρμόζεται την τελευταία πενταετία. Συνίσταται στη laser απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών χωρίς αναισθησία και με ελάχιστο χρόνο νοσηλείας. Ο ασθενής εξέρχεται την ίδια μέρα και από την επομένη επιστρέφει σε όλες τις καθημερινές του δραστηριότητες.
    Τεχνική κατά Longo με την οποία οι αιμορροΐδες δεν αφαιρούνται, αλλά διακόπτεται η αιμάτωσή τους με τη βοήθεια ενός ειδικού συρραπτικού μηχανήματος και έλκονται προς τα πάνω. Απαιτείται νοσηλεία μόνο μιας ημερας και τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι εντυπωσιακά.
    Τεχνική κατά Milligan-Morgan η οποία είναι η πλέον ριζική επέμβαση κατά την οποία αφαιρούνται όλες οι διογκωμένες αιμορροΐδες. Πλέον η τεχνική αυτή υιοθετείται όλο και σπανιότερα λόγω του έντονου μετεγχειρητικού άλγους που συχνά επιφέρει αλλά και της καταστροφικότητάς της στα αιμορροϊδικά «μαξιλάρια».

    • Η αιμορροϊδοπλαστική LHP είναι μια σύγχρονη, σύντομη και αναίμακτη θεραπεία γιατη συρρίκνωση του αιμορροϊδικού ιστού σε αιμορροΐδες κάθε βαθμού. Η αιμορροϊδοπλαστική LHP ενδείκνυται ιδιαίτερα για τη συρρίκνωση και ανάταξη της πρόπτωσης των αιμορροΐδων τρίτου και τετάρτου βαθμού καθώς προσφέρει εντυπωσιακά κλινικά αποτελέσματα.
    Η αιμορροϊδοπλαστική LHP πραγματοποιείται κάτω από την κατάλληλη τοπική ή γενική αναισθησία, μετά από μικρή παρακέντηση και με τη χρήση ειδικής μυτερής ίνας που εκπέμπει κυκλικά (360ο) ενέργεια laser στο εσωτερικό τοίχωμα του αιμορροϊδικού όζου.

    Ραγάδα δακτυλίου

    Είναι μία επιμήκης, επώδυνη σχισμή (πληγή) του πρωκτικού σωλήνα. Εκδηλώνεται με ισχυρό πόνο αμέσως μετά τη κένωση (σαν κάψιμο ή σχίσιμο) ο οποίος μπορεί να διαρκέσει 2-6 ώρες και κάποιες φορές συνοδεύεται από πολύ μικρή αιμορραγία.

    Η θεραπεία με υπακτικά και τοπικές αλοιφές συχνά αποτυγχάνει ενώ η χειρουργική αντιμετώπιση είναι ευχερής, σύντομη και αποτελεσματική.

    Η επέμβαση είναι η μερική πλάγια έσω σφιγκτηροτομή, η οποία καταργεί τον χρόνιο σπασμό και διευκολύνει την ταχεία επούλωση και την αποφυγή υποτροπής. Η επέμβαση διαρκεί 20-30 λεπτά. Ο ασθενής επιστρέφει συνήθως στο σπίτι του την ίδια ημέρα.

    Περιεδρικό απόστημα

    Αποτελεί την οξεία φάση μιας ορθοπρωκτικής λοίμωξης (μικροβιακής φλεγμονής), η χρόνια φάση της οποίας είναι το περιεδρικό συρίγγιο. Εκδηλώνεται με πόνο, πυρετό και συλλογή πύου στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό. Η θεραπεία του περιεδρικού αποστήματος είναι η έγκαιρη χειρουργική διάνοιξη και ευρεία παροχέτευσή του.

    Περιεδρικό συρίγγιο

    Περιεδρικό συρίγγιο είναι η επικοινωνία μεταξύ του εντέρου (εσωτερικό στόμιο) και του δέρματος, η οποία συνήθως εκδηλώνεται με εκροή πύου από το εξωτερικό του στόμιο (δερματικό στόμιο). Η θεραπεία είναι χειρουργική με ανεύρεση και καταστροφή του εσωτερικού στομίου, εντοπισμό της πορείας του συριγγώδους πόρου και καταστροφή του σε όλο το μήκος του με όσο το δυνατόν μικρότερη διατομή των σφιγκτήρων.

    Κύστη κόκκυγος

    Είναι μία φλεγμονή του δέρματος της μεσογλουτιαίας πτυχής. Προκλείται από διείσδυση τριχών στο δέρμα (τριχοφωλεακό συρίγγιο). Εμφανίζεται συχνότερα σε νέους, ιδίως τριχωτούς ασθενείς, και ειδικά σε υπέρβαρους. Εμφανίζεται μια επώδυνη διόγκωση και μπορεί να παρουσιαστεί εκροή δύσοσμου περιεχομένου.

    Η θεραπεία είναι χειρουργική. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι. Η μέθοδος της συριγγοτομής γίνεται με τοπική αναισθησία, ολιγόωρη νοσηλεία, ελάχιστο πόνο, χωρίς συχνές αλλαγές, με την πιο γρήγορη επούλωση και με ελάχιστη πιθανότητα υποτροπής.

    Δέρμα - Μαλακά Μόρια

    Ασθένειες

    Νύχι-Είσφρυση όνυχος, Σμηγματογόνος κύστη, Σπίλος, Κονδυλώματα, Μελάνωμα, Σάρκωμα, Λίπωμα, Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα

    Όλες οι παθήσεις του δέρματος και των μαλακών μορίων αντιμετωπίζονται με αφαίρεση της βλάβης σε υγιή όρια συνήθως με τοπική αναισθησία και στη συνέχεια ακολουθεί πλαστική αποκατάσταση. Ο ασθενής συνήθως επιστρέφει στο σπίτι την ίδια ημέρα.

    Λεπτό έντερο

    Οι χειρουργικές παθήσεις του λεπτού εντέρου είναι αναλογικά κατά πολύ σπανιότερες από αυτές του παχέος.

    Καλοήθεις παθήσεις: Φλεγμονή μεκελείου απόφυσης με κλινική εικόνα παρόμοια με τη σκωληκοειδίτιδα. Λαπαροσκοπική αφαίρεση. Νοσηλεία μίας ημέρας.
    Απόφραξη - ειλεός. Ανοιχτή μέθοδος.
    Καλοήθεις όγκοι. Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση. Αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος και αποκατάσταση της συνέχειας του γαστρεντερικού σωλήνα. Νοσηλεία μίας ή δύο ημερών.
    Φλεγμονώδης νόσους του εντέρου - νόσος του Crohn. Χειρουργική αντιμετώπιση σε επιπλοκές της νόσου.
    Κακοήθεις όγκοι.
    Λαπαροσκοπική ή ανοιχτή μέθοδος. Αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος και αποκατάσταση της συνέχειας του γαστρεντερικού σωλήνα. Νοσηλεία μίας ή δύο ημερών.

    Παχύ έντερο ή κόλον - Ορθό

    Εκκολπώματα

    Τα εκκολπώματα είναι μικρές προβολές του τοιχώματος του παχέος εντέρου, που μοιάζουν με σακουλάκια και δημιουργούνται σε αδύναμα σημεία του παχέος εντέρου. Εμφανίζονται συνήθως στις μεγαλύτερες ηλικίες. Αν ένας ασθενής έχει δύο επεισόδια εκκολπωματίτιδας (φλεγμονής) συνιστάται η χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος του εντέρου. Η επέμβαση εκτελείται λαπαροσκοπικά με νοσηλεία τεσσάρων ημερών.

    Σε επείγουσες όμως περιπτώσεις διάτρησης και περιτονίτιδας επειδή συνήθως προκαλείται και απόφραξη και συνεπώς διάταση του παχέος εντέρου, η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση είναι επισφαλής και προτιμάται η ανοιχτή μέθοδος, ενώ συχνά απαιτείται και η δημιουργία προσωρινής κολοστομίας («παρά φύσει έδρας»), η οποία αποκαθίσταται μετά από δύο μήνες περίπου.

    Συστροφή

    Η περιστροφή γύρω από τον άξονα του εντέρου η οποία καταλήγει σε απόφραξη του αυλού του. Η αιμάτωση του συστραφέντος εντέρου παρακωλύεται με συνέπεια τη νέκρωση αυτού.

    Συστροφή σιγμοειδούς: Σε απουσία διάτρησης επιχειρείται ανάταξη με σιγμοειδοσκόπηση. Αν επιτύχει η ενδοσκοπική ανάταξη, ο ασθενής προετοιμάζεται για εκτομή του αναταχθέντος τμήματος του εντέρου κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του λόγω του υψηλού ποσοστού υποτροπής. Αν όμως αποτύχει ή σε περίπτωση νέκρωσης, διάτρησης και περιτονίτιδας εκτελείται επείγουσα ανοιχτή επέμβαση με αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος (σιγμοειδούς), ενώ συχνά απαιτείται και η δημιουργία προσωρινής κολοστομίας («παρά φύσει έδρας»), η οποία αποκαθίσταται μετά από δύο μήνες περίπου.

    Συστροφή τυφλού: Θεραπεία με επείγουσα ανοιχτή επέμβαση και δεξιά κολεκτομή. Συχνά απαιτείται και η δημιουργία προσωρινής ειλεοστομίας («παρά φύσει έδρας»), η οποία αποκαθίσταται μετά από δύο μήνες περίπου.

    Συστροφή εγκαρσίου: Θεραπεία με επείγουσα ανοιχτή επέμβαση και εγκαρσιεκτομή. Συχνά απαιτείται και η δημιουργία προσωρινής κολοστομίας («παρά φύσει έδρας»), η οποία αποκαθίσταται μετά από δύο μήνες περίπου.

    Ελκώδης κολίτιδα

    • Φλεγμονώδης νόσος εντέρου. Η χειρουργική αντιμετώπιση χρειάζεται σε περιπτώσεις:
      • Ενεργού νόσου που δεν ανταποκρίνεται στη φαρμακευτική αγωγή.
      • Παρουσίας κακοήθειας ή δυσπλασίας.
      • Σοβαρής αιμορραγίας που δεν ανταποκρίνεται στη συντηρητική αγωγή.
      • Τοξικού μεγάκολου. Εκτελείται ολική κολεκτομή με ειλεοπρωκτική αναστόμωση ή με μόνιμη ειλεοστομία

    Καρκίνος

    Η χειρουργική επέμβαση είναι η κύρια αντιμετώπιση. Αφαιρείται το πάσχον τμήμα του παχέος εντέρου - ορθού και γίνεται λεμφαδενικός καθαρισμός. Ακολούθως αναστομώνονται (ενώνονται) τα υγιή τμήματα του παχέος εντέρου και έτσι αποκαθίσταται η συνέχεια του γαστρεντερικού σωλήνα. Σε ασθενείς με καρκίνο ορθού πολύ χαμηλά προς τον πρωκτό μπορεί να αφαιρεθεί και το ορθό εξ ολοκλήρου και να γίνει κολοστομία (παρά φύσει έδρα). Σε οριακές καταστάσεις που μπορεί να διατηρηθούν οι σφιγκτήρες, μπορεί να γίνει η λεγόμενη πολύ χαμηλή πρόσθια εκτομή του ορθού με αναστόμωση (χωρίς παρά φύσει έδρα). Σε ασθενείς όπου ο καρκίνος είναι αρχόμενος, χωρίς μεταστάσεις, η χειρουργική επέμβαση είναι συχνά η μόνη απαιτούμενη θεραπεία και η επιβίωση ξεπερνάει το 80%. Η επέμβαση μπορεί να γίνει ανοιχτά ή λαπαροσκοπικά ανάλογα με τα συνοδά προβλήματα του ασθενή. Ο ασθενής εξέρχεται συνήθως την 5η ημέρα.

    Άτονα Έλκη

    Έλκη κάτω άκρων

    Αποτελούν «πληγές» που παρουσιάζουν εξαιρετική δυσχέρεια επούλωσης εξαιτίας συνοδών προβλημάτων του ασθενούς – σακχαρώδης διαβήτης, χρόνια φλεβική ανεπάρκεια, αρτηριακή απόφραξη, νευροπάθεια, ιστικό έλλειμα -. Η τεχνολογία σήμερα θέτει στη διάθεσή μας αρκετά μέσα που καθιστούν πιο εύκολη τη δουλεία μας, πιο γρήγορη και λιγότερο επώδυνη για τον ασθενή (laser, επιθέματα, σύστημα v.a.c – vacuum assisted closure, συστήματα συμπίεσης) που μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή.

    Κήλη

    Γενικά

    Κήλη είναι κάθε πρόπτωση και προβολή ενδοκοιλιακού σπλάχνου, ή συνηθέστερα, τμήματος αυτού εκτός της συνήθους ανατομικής θέσεώς του, μέσω ενός φυσιολογικού ή παθολογικού στομίου. Η κήλη γίνεται εύκολα αντιληπτή από τον ασθενή σαν διόγκωση, που αρχικά ανατάσσεται εύκολα. Στις περιπτώσεις που το περιεχόμενο της κήλης δεν ανατάσσεται, μιλάμε για μη ανατασσόμενη κήλη και απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση, λόγω της επερχόμενης ισχαιμίας και νέκρωσης του εντέρου ( περιεσφιγμένη κήλη). Στην τελευταία περίπτωση η επέμβαση πρέπει να εκτελεστεί το πολύ μέσα σε έξι ώρες από την εκδήλωση των συμπτωμάτων, διαφορετικά μπορεί να χρειαστεί αφαίρεση νεκρωμένου τμήματος εντέρου ή μπορεί να προκληθεί περιτονίτιδα.

    Βουβωνοκήλη

    Η συχνότερη μορφή κήλης.
    Συμπτώματα: παρουσία διογκώσεως ή/και άλγους στην περιοχή.

    Θεραπεία: Ανάταξη της κήλης και πλαστική με τοποθέτηση πλέγματος υπό τοπική αναισθησία.

    Μηροκήλη

    Εμφανίζεται μια διόγκωση κοντά στη μηροβουβωνική πτυχή συνήθως σε ηλικιωμένες, παχύσαρκες και πολύτοκες γυναίκες. Ο κίνδυνο περίσφιξης και νέκρωσης του εντέρου είναι πολύ μεγάλος. Η θεραπεία είναι χειρουργική με τοπική αναισθησία και ο ασθενής πηγαίνει στο σπίτι την ίδια ή την επόμενη ημέρα.

    Ομφαλοκήλη

    Αφορά στην περιοχή του ομφαλού (γνήσια ομφαλοκήλη) είτε κοντά σε αυτόν (παρομφαλοκήλη). Η παραομφαλοκήλη εμφανίζονται συνήθως σε ενήλικες, ενώ η γνήσια ομφαλοκήλη στα παιδιά. Η παραομφαλοκήλη οφείλεται σε χαλάρωση με την πάροδο της ηλικίας και άνοιγμα του κοιλακού τοιχώματος γύρω από τον ομφαλό. Είναι συχνότερη σε γυναίκες και μάλιστα πολύτοκες και παχύσαρκες.

    Ο κίνδυνος περίσφιξης είναι μεγάλος. Η χειρουργική είναι η μόνη θεραπεία. Μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά, αλλά η ιδανική μέθοδος είναι η αποκατάσταση με τοπική αναισθησία με έξοδο του ασθενή στο ίδιο 24ωρο.

    Επιγαστρική κήλη - Κήλη λευκής γραμμής

    Εμφανίζονται κατά μήκος της λευκής γραμμής, η οποία εκτείνεται από το στέρνο ως τον ομφαλό. Είναι συχνότερες στους άνδρες. Η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών αποτελεί παρόμοιο αλλά διαφορετικό πρόβλημα, που μπορεί να διακριθεί μόνο από έμπειρο χειρουργό και δεν απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση μόνο για κοσμητικούς παρά λόγους.

    Ο κίνδυνος περίσφιξης είναι μεγάλος. Η αποκατάσταση μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά με τοποθέτηση πλέγματος. Η ιδανική μέθοδος αποκατάστασης είναι με τοπική αναισθησία με έξοδο του ασθενή στο ίδιο 24ωρο.

    Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη

    Η πρόπτωση γίνεται έσω της ουλής προηγούμενης χειρουργικής τομής.

    Η αποκατάσταση μπορεί να γίνει λαπαροσκοπικά με τοποθέτηση πλέγματος. Η ιδανική μέθοδος αποκατάστασης είναι με τοπική αναισθησία με έξοδο του ασθενή στο ίδιο 24ωρο.

    Ήπαρ

    Κύστη

    Οι απλές ηπατικές κύστεις προκύπτουν από συγγενή δυσπλασία των ενδοηπατικών χοληφόρων αγγείων. Διακρίνονται σε μονήρεις, πολλαπλές και διάχυτες. Οι διάχυτες ηπατικές κύστεις μεταβιβάζονται κληρονομικά και συνήθως συνυπάρχουν με διάχυτες νεφρικές κύστεις, συνιστώντας έτσι την πολυκυστική νόσο νεφρών-ήπατος. Οι απλές ηπατικές κύστεις δεν έχουν κάψα, δεν έχουν εσωτερικά διαφραγμάτια και περιέχουν ορρώδες λεπτόρευστο υγρό. Δεν επικοινωνούν με τα χοληφόρα αγγεία, δηλαδή δεν περιέχουν χολή.

    Οι ασυμπτωματικές απλές ηπατικές κύστεις δε χρειάζονται καμία απολύτως θεραπεία ούτε καν συστηματική παρακολούθηση. Οι συμπτωματικές κύστεις απαιτούν, κατά κανόνα, θεραπευτική παρέμβαση. Η απλή διαδερμική εκκενωτική παρακέντηση δεν αποτελεί λυσιτελή θεραπεία, γιατί οι κύστεις σχεδόν πάντα επανασχηματίζονται. Στην περίπτωση της συμπτωματικής μονήρους κύστης, η λαπαροσκοπική μερική κυστεκτομή και ενδοπεριτοναϊκή παροχέτευση αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη θεραπεία. Για τις συμπτωματικές πολλαπλές ή διάχυτες κύστεις, αρκετές φορές διενεργείται ηπατεκτομή. Τέλος, στην εξαιρετικά σπάνια περίπτωση ηπατικής ανεπάρκειας εξαιτίας πολυκυστικής νόσου νεφρών-ήπατος, απαιτείται μεταμόσχευση ήπατος (σε συνδυασμό με μεταμόσχευση νεφρού).

    Απόστημα του ήπατος

    Αντιμετώπιση: Ενδοφλέβια χορήγηση τριπλής αντιβίωσης (με μετρονιδαζόλη), διαδερμική παροχέτευση με την καθοδήγηση της αξονικής τομογραφίας ή των υπερήχων.

    Ενδείξεις για ανοικτή, χειρουργική παροχέτευση: Πολλαπλά, πολύχωρα αποστήματα. Αποτυχία πολλαπλών προσπαθειών για διαδερμική παροχέτευση.

    Εχινόκοκκος κύστη του ήπατος

    Αντιμετώπιση: Μεβενδαζόλη και στη συνέχεια χειρουργική αφαίρεση. Οι μεγάλου μεγέθους κύστεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με αναρρόφηση και στη συνέχεια με έγχυση σκωληκοκτόνου παράγοντα (Υπέρτονο χλωριούχο νάτριο, αιθανόλη) μέσα στην κύστη, εκτός και αν το υγρό που αναρροφάται είναι χολώδες, γιατί αυτό σημαίνει ότι υπάρχει επικοινωνία με κλάδο των χοληφόρων. Τελικά ακολουθεί αφαίρεση της κύστης.

    Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

    Αντιμετώπιση: Χειρουργική εκτομή, αν είναι δυνατή (π.χ. λοβεκτομή).

    Σπλήνας

    Σπληνεκτομή

    Ενδείξεις:
    • Αιματολογικά νοσήματα (Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα, Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα, Μυελοειδής μεταπλασία, Κληρονομική σφαιροκυττάρωση, Δρεπανοκυτταρική αναιμία, Μεσογειακή αναιμία, Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία)
    • Τραύμα
    • Νεοπλάσματα σπληνός
    • Λέμφωμα
    • Δευτεροπαθής υπερσπληνισμός
    • Σπληνικό απόστημα

    Χοληφόρα

    Χολολιθίαση

    Τα προβλήματα στην χοληδόχο κύστη συνήθως προκαλούνται από την παρουσία πέτρας (χολολιθίαση) σε αυτήν.
    Συμπτώματα: οξύς κοιλιακός πόνος, έμετος, δυσπεψία, τυμπανισμός κ.λπ. ή ακόμη και χωρίς συμπτώματα.
    Διάγνωση: υπερηχογράφημα.
    Θεραπεία: Λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή

    Χολοκυστίτιδα

    Είναι ασθένεια που αφορά τη χοληδόχο κύστη (το reservoir της χολης στον οργανισμό μας) και χαρακτηρίζεται από τη φλεγμονή της
    Θεραπεία – Μέθοδοι αντιμετώπισης: διακόπη σίτισης από στομα και χορηγούνται αντιβιοτικά ευρέος φάσματος και αναλγητικά κατά προτίμηση ενδοφλέβια. Η περαιτέρω τακτική για την αντιμετώπιση της οξείας χολοκυστίτιδας θα εξαρτηθεί από το χρόνο της διάγνωσης σε σχέση με την έναρξη της νόσου, τη βαρύτητα της φλεγμονής και την απόψη του χειρουργού. Εφόσον η διάγνωση γίνει μέσα στο πρώτο 48ωρο και η φλεγμονή έχει τάση προς εξέλιξη και όχι προς ύφεση, ή συνυπάρχουν εμπύημα, εμφυσηματική χολοκυστίτιδα, σημεία περιτονίτιδας ή και σηπτικής καταπληξίας είναι προτιμητέο να γίνει επείγουσα χολοκυστεκτομή. Στις περιπτώσεις όπου η φλεγμονή είναι ήπια και έχει τάση προς υποχώρηση, μπορεί αρχικά να ακολουθηθεί συντηρητική αγωγή και να προγραμματιστεί η χολοκυστεκτομή μετά 2-3 μήνες, αφού θα έχει υποχωρήσει η φλεγμονή. Η ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική) χειρουργική προτιμάται σήμερα.